Guido op de bouwplaats in Uden
In 2003 begon ik met werken. Mijn eerste baan was in Amsterdam en toen ik startte zocht ik nog een woning vanuit Tilburg waar ik net afgestudeerd was. Om een beetje op tijd op het werk te verschijnen ging ruim voor zes uur de wekker. Eenmaal aangekomen was alles nieuw. Nog geen heel duidelijk beeld van wat het werk precies inhield, geen kennis van de systemen, en iedereen die er al werkte leek met een enorme routine werk te doen waar ik geen weet van had. Gisteren moest ik hier regelmatig aan terugdenken. Ik had namelijk – in het kader van de kennismaking met de nieuwe directie - het genoegen om met de timmerploeg en metselploeg mee te lopen bij het project De Ruiter in Uden.
Daar worden momenteel 29 woningen door het Bouwbedrijf gebouwd die in het voorjaar van 2025 opgeleverd moeten worden. Vooraf was mij wel verteld dat ik werkschoenen en een bouwhelm mee moest nemen. Ik had dus wel enigszins een vermoeden wat me te wachten stond, maar verder was mij helemaal niets verteld. Alleen nog dat ik om 6.15 uur thuis zou worden opgehaald. Op dat tijdstip liep ik naar buiten, en zag net een Whoon bus keren op de weg. Voor mijn collega’s is een nieuw ‘teamlid’ ook altijd even wennen, ze bleken namelijk 3 huizen verderop aangebeld te hebben. Gelukkig kon mijn buurtgenoot in badjas het goede adres doorgeven.
Doordat mijn collega’s Peter, Rick en Alec ook de instructie hadden gehad om nog geen tipje van de sluier op te lichten, bleef het even gissen wat we gingen doen. Op locatie aangekomen kon ik direct naar de keet voor een goede bak koffie. Daar werd mij verteld dat ik ‘gewoon’ een dagje mee ging werken in de bouw. Werkkleding lag netjes voor me klaar en stond eigenlijk best goed (oordeel zelf). Hoewel ik al heel wat jaren in de bouw werk, zijn bouwplaatsbezoeken in mijn rol zeldzaam, laat staan dat ik actief aan het werk word gezet. De bedoeling was om in de ochtend te metselen en in de middag met de timmerploeg mee te lopen. De warming up was nog relatief makkelijk, want voordat we konden gaan metselen moesten we het isolatiemateriaal aanbrengen.
Daarna mocht ik als jongste bediende wat kruiwagens met cement gaan halen, maar toen er eenmaal zes gevuld waren werd mij direct een troffel in de hand gestopt. Ik moest drie keer goed kijken (dat ik geen heel sterk ontwikkeld timmermansoog heb zou overigens later op de dag ook nog blijken…. ) om vast te stellen dat de troffel inderdaad - zoals Peter van Griensven mij uitlegde - 2 verschillende kanten heeft. Een kant is om cement te scheppen en de andere is om het overbodige cement tussen de stenen te verwijderen.
Ik zou vooraf nooit hebben beweerd dat metselen makkelijk is. Maar als je door Peter met zijn 30 jaar ervaring bij het leggen van iedere steen kritisch doch rechtvaardig van commentaar wordt voorzien, wordt al gauw bevestigd dat we het over een echte ambacht hebben. Het tempo en de routine waarmee door Peter, Johan, Rick en Alec gewerkt wordt is prachtig om te zien. En de kwaliteit van het werk staat telkens voorop. Na een uurtje mocht ik mijn eigen ‘muurke’ metselen.
Nou ja, ‘eigen’…wat ik al zei, de kwaliteit staat natuurlijk wel voorop. Zo mocht ik onder meer een rijtje afbreken dat ik niet goed in verband had gezet. Toen ik er voor mijn gevoel net lekker in begon te komen (genoeg cement pakken, netjes tegen de draad (ik mocht het geen touwtje noemen…) werken, steen goed aanzetten in de hoek van de vorige steen en goed plat neerleggen) kwam uitvoerder Floor mij halen om de oversteek te maken naar de timmerploeg: Rene, Rahim, Dion, Francesco en Dennis.
We moesten overstekken maken, en volgens mij bleek al vrij snel dat ik daar nog niet veel ervaring mee had. Ik heb sinds een paar weken varifocale glazen in mijn bril en dat is enorm wennen. Steigertje op en af en goed op je veiligheid letten is dan toch wat anders dan het bureauwerk wat ik normaal doe.
Gelukkig kon ik me nog enigszins productief maken, want het is toch wel handig als iemand helpt om al die lange latten op hun plek te houden. Francesco toonde mij het vak, en het ervaren timmermansoog van Rene kwam er elke keer aan te pas om alles nog eens kritisch te observeren voordat we naar de volgende kant gingen. Ook hier viel me op dat er echt kritisch naar het eigen werk wordt gekeken en diverse bijstellingen worden gedaan als dat nodig is.
Voordeel van het vroege opstaan is dat we ook weer vroeg naar huis konden. Op de terugweg had ik nog tijd om met de mannen na te praten. Zelf ben ik een half jaar geleden vanuit Heijmans overgekomen, en was blij om te horen dat de mannen sinds de overname relatief weinig veranderingen hebben ervaren in hun werk. Ook spraken ze met trots over de manier waarop de zaken binnen Whoon zijn georganiseerd. Ik kreeg nog een paar tips mee die ik zal bespreken met Roel en Henk.
Als directie blijft het absoluut prioriteit om de ontwikkel- en uitvoeringskracht van Whoon in de huidige vorm te koesteren en het conceptueel bouwen telkens naar een hoger niveau te tillen. De vaklieden op de bouw bewijzen iedere dag in weer en wind wat voor goed georganiseerde machine ons bedrijf is. Ik vind het een eer om daar sinds dit jaar onderdeel van uit te mogen maken.
Tot slot. Heren en Floor, dank voor de les die ik van jullie gekregen heb op jullie mooie werk. Voor mij was het een mooie en leerzame dag, waarbij de bouw echt tot leven komt. De financial in mij zat regelmatig te rekenen wat bijdraagt aan een veel beter gevoel bij de bouwkosten….ruim 1 huis metselen per week met een team van 4….900 bakstenen per persoon per dag enzovoort. Maar mocht ik een carrièreswitch overwegen, dan hebben jullie mij enthousiast gemaakt voor de vacante positie in jullie metselploeg. Het was ook erg gezellig in de keet, en hoop dat ik jullie niet al te veel van het werk gehouden heb. Ik heb in ieder geval geen uren in tarief geschreven 😊
